خیلی وقت ها بوده که می خواستم چیزی را بنویسم اما به تعداد کافی کلمه پیدا نکرده ام ، یا حتی زیاد پیش آمده که در گفتن ِ موضوعی لال شوم و نتوانم حرفی بزنم ؛ اما برایتان پیش آمده که بخواهید درباره ی مسئله ای فکر کنید و نتوانید؟

هنوز هم نگران می شوم که کسی را داشته باشی تا غرور مردانه ات تمام مدت حفظ شود . بعضی روزها به کلی فراموش می کنم که همه چیز تمام شده و با همین گوش های خودم شنیدم که دوست داشتنم به کارت نمی آید ، می خواهم با همین دوست داشتن ممتد ِ پذیرفته نشده غرور تو را حفظ کنم . می دانم ، می دانم که شخصأ خواسته ای تن

• برسد به دست ِ حضرت ِ دلبر(عج) ؛ صبحت بخیر آقای من ، آقای دلتنگی؛ صبحت بخیر آقای من ، آقای تنهایی...

توی این دو روزی که گذشته هنوز دعای ابوحمزه ثمالی رو نخوندم ، نمیدونم توی روزایی که باقی مونده خواهم خوند یا نه ، اما می دونم اگه هزار بار دیگه سجاده پهن کنم و چیکه چیکه آب بشم روی مفاتیح ِ کوچیکم ، حال ِ ماه رمضون ِ دو سال پیش برنمیگرده... حال ِ ابوحمزه های مداوم دو سال پیش ... حال ِ استغاثه های خیس

گـفتی مگر به خـواب ببینی رخ ِ مرا دیوانه... از خیال ِ تو خوابم نمی برد!

1. روزهای عجیبی را می گذرانم . هر روز بیشتر سعی می کنم که بپذیرم یکی از عزیزترین آدم های زندگی ام را از دست داده ام . طوری از دست داده ام که نمی توانم دوباره ببینمش . از خودم می گذرم ، به مادربزرگ نگاه می کنم . به تازه عروس هایی می ماند که یار از دست داده اند . به پدرم نگاه می کنم ، به طفلی می ماند ...

پدربزرگ نازنینم ؛ مرگ تو ، همه چیز را در من فرو پاشید. می خواهم به شش سالگی ام برگردم ، روزی که آن گردنبند طلایی را به گردنم بستی . به آن شب توی تابستان که با هم پیتزا خوردیم و خندیدیم . اصلا به خنده های صاف و ساده ات که دلم را می بُرد . به همین دو هفته پیش که رسیدم خانه و دیدمت و بوسیدمت . باید باز...

منتظر بودم . داشتم توی آینه ی بزرگی که به دیوار آن جا بود چادر و مقنعه ام را مرتب می کردم و برای خودم می خواندم « یک روز دختر ِ میرزا قلمدار ، اومد لب ِ بوم قالیچه تکون داد ...» با صدای پای نزدیک کسی به خودم آمدم . آقای جوان ِ مسئول ِ اتاق آمده بود . داشت از خنده می مُرد . من از خجالت!

می خواهم راهم را بگیرم و بی خبر بیایم سمت شما . بیایم توی خیابان ِ نزدیک ِ آن برج ِ بلند پیدایتان کنم . وقتی دارید مات نگاهم می کنید ، لب باز کنم و به سختی بگویم : آبان بدون شما پیرم می کند .

وفا و عـهد ، نکو باشد ار بیـامـوزی وگرنه هر که تو بینی ستمگری داند حافظ

خودم را دوست دارم . گاهی بیشتر از دیگر وقت ها . خودم را دوست دارم که یک جور قوی بودن غیر قابل نمایش در وجودم هست و آرام آرام یاری ام می کند . خودم را با همین روزهای معمولی ، ظاهر ساده ، چادر مشکی ، ناشی بودن در فیس و افاده ، ور نرفتن با تلفن همراه ، خنده ی بی صدا و آرام ، سحرخیزی ... اصلا خودم را با...

اگر این رود بداند که من چقدر بی چراغ از چَم و خَم این شب ِ خسته گذشته ام به خدا عصبانی می شود می رود ماه را از آسمان می چیند . اگر این ماه بداند که من چقدر بی آسمان و ستاره زیسته ام یعنی زندگی کرده ام ... ، اگر این پرستو بداند که من چقدر تو را دوست می دارم به خدا زمین از رفتن ِ این همه دایره باز ......

وقتی کوچیک بودم و مامانم منو می برد حسینیه خیلی دلم می گرفت که چراغارو خاموش می کردن . دلم می خواست بذارن همه جا روشن باشه تا من بتونم همه رو ببینم . امشب وقتی همه ی چراغای هیئت رو خاموش کردن و به یه نقطه خیره شدم و اشکام مث بارون صورتمو شست ، دلم می خواست تا مدت ها بذارن چراغا خاموش باشه . دوست داش...

• برسد به دست ِ حضرت ِ دلبر (عج) ؛ حوِّل قلوبنا به بکاءُ علی الحسین ...

این یک اعتراف نامه است : 1. تازگی ها از بی نوبتی خوشم آمده . از این که توی صف نایستم . از این که آن آقای مسئول ، نمی دانم از کجا مرا می شناسد و کارتم را بی معطلی از زیر شیشه می گیرد و می گذارد برای اقدام . نمی دانم آن قسمت از مغزم که مسئول رعایت نوبت بوده است چرا اینهمه خسته شده و به پشت خوابیده و د...

کاش خدا تو را به دیوار مهربانی اش می آویخت ، و من از همه زودتر برت می داشتم ...

دیروز رفتم دیدن ِ پاییز . دیروز ظهر . وقتی بچه مدرسه ای ها تعطیل شده بودن . بگم پاییز دیروز منو گرفته بود و دلم داشت همه چیز رو به یادم میاورد یا بگم وقتی پاهام رو به عمد میذاشتم روی برگای زرد ِ خواسته نشده از طرف درخت ، سعی داشتم فکر کنم روزی که منم دست پسرمو بگیرم و موهاشو به هم بریزم و با هم از ا...

نمیدونم . شایدم رسمش اینه . این که هر آدمی بعد از یه دوره ی طولانی آرزومندی ، اینطوری بی آرزو بشه . هیچی توی فکر و دست و قلبم نیست ، وقتی میگن آرزو کن ... زیبای من! روزی که رفتی با خودم گفتم ؛ چیزی که دیگر برنخواهد گشت ، زیبایی ست . |فاضل نظری

نامه ای کوتاه به همسرم (7) ؛ جان ِ جان ِ من ، برایم آواز بخوان . شعرهایی که با صدای تو خوانده شوند را چه کسی تا ابد می تواند از من بگیرد؟ نگاه من و صدای تو ، پیامبران ِ عاشقانه اند .

نگفتی بی وفا یارا که دلداری کنی ما را ؟ اَلا گر دست می گیری بیا کز سر گذشت آبم ... سعدی + قلبم درد می کنه ... دلم می خواست یه راهی غیر از مرگ برای نبودن وجود داشت . دلم می خواست یه جایی غیر از جاده و شهر و روستا و زمین برای رفتن بود . دلم می خواست یه جنسیتی غیر از مرد و زن برای زندگی کردن داشتم . هی...